เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เป็นวันที่โอ๋และเพื่อนๆได้มีความสุข สนุกสนานกัน
เนื่องจาก พวกเราได้หยุดอยู่เมืองไทยพร้อมหน้าพร้อมตากัน (ขาดแต่จูน..และหญิง ซึ่งคงติดบินอยู่)
พวกเราหยุดตรงกันได้ เพราะว่า ขอวันหยุดทีเมืองไทยไว้
เพราะมีงานสำคัญที่เราต้องไปรวมตัวกัน
นั่นคือ งานแต่งงานเพื่อนสาวคนสวยที่ยอมสละโสดแต่งงานไปก่อนคนอื่น คือ ออย
แต่
ก่อนที่จะได้รับรู้เรื่องราวความสุข สนุก แก่นเซี้ยว เปรี้ยวซนของพวกเรา
(รอโอ๋ย่อภาพก่อนนะคะ)..
วันนี้โอ๋จึงขอนำเรื่องขำขันที่ฟังมาจากประสบการณ์โดยตรงของ ตาต้า และ เบิร์ด
ที่ได้ประสบพบเจอมาเล่าให้อ่านเพลินๆก่อนนะคะ
เรื่องของตาต้า
ด้วยบุคลิกของตาต้า ที่เป็นที่รู้ในหมู่พวกเราถึงความน่ารัก เซี้ยว ซน และ เปิ่นเล้กน้อย
เวลาเธอทำอะไรที ก็จะมีอาการหลุดมาให้พวกเราได้ขำ
แล้วเมื่อถึงเวลาเธอทำงาน ในภาพพจน์ของหญิงสาวชาวฟ้า
ตาต้าก็ทำได้ดี แต่คนเรา ย่อมมีพลาดกันได้ตลอดเวลา...
อิอิ
วันหนึ่ง เป็นวันวุ่นๆบนเครื่องตามปกติ
ผู้โดยสารบอกให้ตาต้า ทำนมใส่ขวดนมให้ลุกของเธอที
*บนเครื่องบินมีอุปกรณ์เกี่ยวกับเด็กเล้กเตรียมไว้ใน baby kit อันได้แก่ นมผง อาหารอ่อน ผ้ากันเปื้อน ฯลฯ
ตาต้านำนมผงนมเครื่องมาใช้
แล้วเดินเข้าไปใน galley
ที่ขณะนั้น กำลังวุ่นวายเพราะมีคนหลายคนมารวมตัวกันอยู่
ผู้โดยสารกำลัง complain อะไรบางอย่างอยู่กับ Cheif Purser
ซึ่งก็กำลังพูดจาไกล่เกลี่ย ยืนเบียดกันอยู่ใน galley ด้านหลังของตาต้า
ฝั่งซ้ายมือ ก็มีป้าญี่ปุ่น กำลังคิดราคาสินค้าให้ผู้โดยสารอยู่อย่างง่วน
ตาต้า ทำตัวลีบสุดฤทธิ์ บรรจงชงนมอย่างเต็มกำลัง
กะปริมาณน้ำร้อนบวกน้ำอุ่น
เมื่อใส่ขวดแล้ว ตาต้าก็เริ่มเขย่า โดยคิดว่าตนเป็นสาว เนสกาแฟ
เขย่าอย่างเมามันส์
ทันใดนั้น...
สิ่งที่ตาต้า และผู้อยู่บริเวณนั้นไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
น้ำนมอุ่นๆ พุ่งเป็นสาย ผ่านจุกนม พุ่งสูงขึ้นฟ้า ผ่านหัวตาต้าไป
แต่ ไม่พ้นวิถีของคนแถวนั้น!!!
น้ำนม หยดใส่ เสื้อผ้าและเครื่องคำนวนเงิน (smash)ของป้าญี่ปุ่น
อีกส่วนหกใส่ ดวงตาของ ช.(Cheif Purser)
และส่วนสุดท้ายเป็นของผู้โดยสารที่กำลังยืนบ่นอะไรบางอย่างกับ ช.อยู่ ตกใส่หัวผู้โดยสารอย่างจัง
ปฏิกิริยาของคนสามคนที่โดนนม
ป้าญี่ปุ่น กุลีกุจอเช็ดเครื่อง smash เพราะกลัวเคร่องช็อต
ช. ปิดตาข้างที่โดนนม
ผู้โดยสาร จับผมตัวเอง และหยุดการต่อว่าทันที
ตาต้าหันมามองเหยื่อผู้โชคร้ายอย่าง ตระหนก และหัวเราะแหะๆ
พร้อมกับพูดขอโทษ และขอตัว
......
เหตุการณืหลังจากนั้น ตาต้าไม่ได้เล่าให้ฟัง
แต่ ตาต้า คงใช้รอยยิ้ม สงบเรื่องราวทุกอย่างไปแล้ว..
เรื่องของเบิร์ด
เบิร์ด กำลังบริการน้ำให้ผู้โดยสาร
ผู้โดยสารขอโค้ก กันเป็นส่วนใหญ่ในวันนั้น
เบิร์ดบริการไปแล้วหลายกระป๋อง
กระป๋องล่าสุด ผุ้โดยสารชายวัยกลางคนชาวญี่ปุ่น..
ขอโค้กจากเบิร์ด
เบิร์ดรีบเปิดให้ทันที
ทันใดนั้น..
กระป๋องโค้กก็ระเบิดขึ้นกลาง cabin
น้ำโค้ดกระจายเป็นสาย
หกใส่เบิร์ด เต็มหน้า และผู้โดยสารโดยรอบ
และยังุ่งกระจายเต็มเพดานเครื่องบินบริเวณนั้น
นี่คือความสัตย์จริง!!
เบิร์ดไม่ทันสังเกตถึงจำนวนผู้เสียหาย
แต่ที่จริงแล้วนับได้เกือบสิบราย
เนื่องจาก คนโดยรอบเป็นวงกลมล้อมรอบเบิร์ดนั้น ต่างขอกระดาษไปซับหน้า
เบิร์ด ก็ยังคงยิ้มถึงแม้หน้าเปรอะน้ำโค้ก และเสิร์ฟน้ำให้คุณลุงเจ้าของน้ำทำพิษ
คุณลุงก็ยังรับมาหน้าตาเฉย
หลังจากเบิร์ดทำความสะอาดให้ผุ้โดยสารและตนเองแล้ว
ก็เดินเสริ์ฟน้ำต่อไป
เมื่อถามน้ำผู้โดยสาร ว่าต้องการอะไร?
"โค้ก เดสสสส..~" พร้อมทั้งหัวเราะ
...
เมื่อเครื่องจอด ณ เมืองจุดหมายปลายทาง
ขณะกล่าวอำลาผู้โดยสาร
ผู้โดยสารเดินผ่านเบิร์ด แล้วหันมายิ้ม พร้อมทำท่า เช็ดหน้าเช็ดตา
แล้วพูดว่า "โค้ก" ปนเสียงหัวเราะ
งานนั้น เบิร์ดไม่รู้จะโกรธตัวเอง ผู้โดยสาร หรือลุงเจ้าของน้ำโค้กนั่นดี

นี่เป็นเพียงส่วนน้อยที่ขอนำมาเล่าเป็นกระสัย เราะตอนนี้โอ๋รีบมาก
ขอตัไปก่อนนะคะ
เย็นนี้ไป โอซาก้ากับเบิร์ดและปุ้ย
ยิปปี้~