ในที่สุด ก็ได้ฤกษ์ เล่าเรื่องราว เกี่ยวกับอาชีพที่สาวหลายๆคนใฝ่ฝันเสียที

 

ตามที่เคยบอกไว้ว่า จะนำชีวิต และรายละเอียดของอาชีพ พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน หรือ แอร์โฮสเตส
มาถ่ายทอดให้เพื่อนๆที่ติดตามและสนใจได้อ่าน

 

แรงบันดาลใจที่ทำให้ อยากจะเล่าเรื่อง คือ
มีน้องๆมากมาย อยากเข้ามาทำอาชีพนี้ และตั้งคำถามกับโอ๋ว่า ต้องทำอย่างไร เตรียมตัวอย่างไร
ถึงจะเข้ามาทำอาชีพนี้ได้

 

โอ๋เข้าใจความรู้สึกของคนที่ถามโอ๋เลย ว่าเป็นอย่างไร

แต่บางที โอ๋ไม่สามารถตอบคำถามได้อย่างละเอียดเพียงพอตามที่ใจต้องการ
เนื่องจากเวลาไม่เอื้ออำนวยในการตอบคำถามต่างๆ

 

วันนี้ โอ๋ขอเปิดบทนำ ของอาชีพนี้ (ในแบบของโอ๋)

คิดว่า เรื่องราวต่างๆ คงพอมีประโยชน์ และช่วยในการตัดสินใจของเพื่อนๆ น้องๆ ได้ว่า
ตนชอบอาชีพนี้จริงๆ และต้องการจะทำอาชีพนี้แน่นอนหรือไม่?

 

 

 

โอ๋จำไม่ได้ว่า ตัวเองเริ่มตั้งความฝันอยากจะเป็นแอร์ฯเมื่อไหร่

แต่เริ่มรู้ว่า ตัวเองมีความต้องการแรงกล้าก็ตอน ปี4

โอ๋ไม่เคยหารายละเอียดเลยว่า ก่อนจะมาสมัครอาชีพนี้ ว่าเราต้องเตรียมตัวอย่างไรบ้าง
อาศัยเอาจากเพื่อนที่ต้องการทำอาชีพนี้เหมือนกัน

เพื่อนบอกให้ไปสอบ TOEIC และถ่ายรูปหน้าตรง 1 นิ้ว และขนาด โปสการ์ด
รวมถึงต้องหาซื้อชุดสูท

 

โอ๋ก็เตรียมตัวตามที่เพื่อนบอก

ในการเตรียมตัวของโอ๋ไม่มีใครช่วยเลย
โอ๋ทำเอง หาเอง

ที่บ้านไม่ได้เข้ามาช่วยอะไร

 

ถึงวันไปสอบ TOEIC ก็ไม่ได้เตรียมตัวอะไรมาก

ก่อนอื่นก็โทรไปจองสอบ ซึ่งสถานที่สอบอยู่แถว อโศก ตึก BB
และจ่ายค่าสอบ

หาซื้อหนังสือ แนวข้อสอบ TOEIC มาหนึ่งเล่ม และอ่านดูว่าต้องเจอข้อสอบแบบไหนบ้าง

 

หลังจากสอบเสร็จ อีกวันก็รู้ผล

 

ไปถ่ายรูปใส่ชุดสูทแต่งหน้า ที่ร้านแถวสยามตามที่เพื่อนแนะนำ

โอ๋ไม่ค่อยแต่งหน้า เริ่มแรกจึงแต่งหน้าเองไม่ได้
เพื่อนก็ใจดีให้บัตรฟรีแต่งหน้ามา

 

ชุดสูทของโอ๋ โอ๋ตัดสินใจไปสั่งตัด จะได้เข้าตัว ดูดี
(แต่ที่จริงแล้ว สมัยนี้มีชุดสูทสวยๆ ดีๆเยอะมาก หาซื้อได้ไม่ยาก)

 

ได้คะแนน TOEIC
ได้ภาพ

หลังจากนั้นก็เตรียมเอกสารต่างๆที่จะใช้ในการสมัคร
ได้แก่ สำเนาบัตรประชาชน ทะเบียนบ้าน ใบรับรองจบการศึกษา ใบแสดงผลการเรียน
ใบคะแนนสอบ TOEIC ภาพถ่าย

 

โอ๋คอยติดตามข่าวคราวจากเพื่อน
และเพื่อนก็แนะนำ http://www.thaicabincrew.com/ ที่มีข่าวของสายการบินต่างๆ เปิดรับสมัคร

 

ตอนนั้น สายการบินแรกที่เป็นเป้าหมายหลักคือ Jalways

โอ๋จำไม่ได้แล้วว่า รู้จักกับสายการบินนี้ได้อย่างไร
คงจะจากเพื่อน

และได้รู้เงื่อนไขของผู้สมัคร และเปรียบเทียบกับตนเองดู
ก็คิดว่าเราพอมีสิทธิ์

ดังนี้

เป็นเพศหญิง
อายุ 20-26 ปี
จบการศึกษาปริญญาตรีขึ้นไป
ส่วนสูง 156 เซนติเมตรขึ้นไป
ผลสอบTOEIC 550 ขึ้นไป

(นี่เป็นข้อมูลตอนโอ๋สมัคร ไม่รู้ว่า ณ ปัจจุบัน มีอะไรเปลี่ยนไปจากนี้หรือไม่)

 

ทุกอย่างตามที่ทางสายการบินกำหนด
โอ๋มีคุณสมบัตินั้น

 

สายการบินนี้ เป็นสายการบินที่จำกัดความสูงไว้ต่ำที่สุดแล้ว

มีคนถามโอ๋ว่า ทำไม ถึงมุ่งมั่นที่นี่นัก ไม่ไปที่อื่น เช่นการบินไทย กาตาร์ เอมิเรต ฯลฯ

โอ๋ก็อยากไปที่อื่นนะ แต่

พื้นฐานโอ๋คือ ว่ายน้ำไม่เป็น
และสายการบินบางสายการบินต้องสูง 162 ขึ้นไป
หรือย่าง การบินไทย 160 ขึ้นไป แต่เมือ่ไปวัดส่วนสูงของทุกๆที่
ได้ทราบมาว่า ส่วนสูงจะหายไปเกือบ 2 เซนติเมตร
โอ๋ไม่มั่นใจในการสนมนาภาษาอังกฤษของตน
โอ๋ไม่คิดว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่ดูมั่นใจ

ฯลฯ

 

เมื่อใน website ประกาศเปิดรับ
โอ๋ก็เข้าไป register กรอข้อมูลรายละเอียดตามที่ทางสายการบินต้องการ
พอกด submit ก็รอวันประกาศว่าเราจะได้หมายเลขที่เท่าไหร่ และ ต้องไปสมัภาษณ์วันไหน

 

โอ๋ไม่ได้สมัคร Jalways เพียงหนเดียวแล้วได้เป็นดั่งใจฝัน

 

 

 

.....

ภาพเก่า เอามา(แปะ)เล่าใหม่

 

แต่ ความพยายามอยู่ที่ไหน (ในข้อจำกัดที่ไม่เกินกำหนด) ความสำเร็จอยู่ที่นั่น

+

+

+

 

แล้วรอติดตามกันต่อไปนะคะ

 

พรุ่งนี้ต้องไปบินอีกแล้ว..พักน้อยจังเลยยย